عنوان کامل پایان نامه :

 مطالعه ارتباط بین خطای پیش بینی سود هر سهم و بازده غیر عادی 

قسمتی از متن پایان نامه :

 

تاریخچه پیش­بینی سود

سرمایه­گذاران عمده به اطلاعات زیادی دسترسی داشته و حتّی انتظار دارند اطلاعاتی را دریافت کنند که سرمایه­گذاران جزء به آن دسترسی ندارند. سرمایه­گذاران جزء بایستی به کارگزاران متکی باشند. کمیسیون بورس اوراق بهادار آمریکا جهت رفاه حال سرمایه­گذاران جزء، پیوسته شرکت­ها را به افشای بیشتر اطلاعات تشویق می­کند.

در اوایل سال 1973، کمیسیون بورس اوراق بهادار اعلام نمود که برای  اولین بار به شرکت­های پذیرفته شده در بورس، اجازه افشای پیش­بینی­های سود داده گردد. پیشنهاد بعدی در سال 1975 مطرح گردید. در این طرح، شرکت­ها ملزم به انتشار اطلاعات پیش­بینی همراه با گزارش­های مالی شدند. این الزامات سبب می­گردد اطلاعات مدیریت تقریباً برابر با اطلاعاتی باشد که عموم در اختیار دارند.

در آوریل سال 1976، پیشنهاد کمیسیون بورس اوراق بهادار به دلیل مخالفت زیاد، برداشته گردید. در نبود افشای پیش­بینی سود توسط مدیریت، سرمایه­گذاران جزء همواره به تحلیل­گران حرفه­ای اتکا می­کنند.[1]

بورس اوراق بهادار تهران، مهمترین و اصلی­ترین مرکز مبادلات سرمایه­ای تلقّی می­گردد که در سال 1345 تأسیس شده می باشد. مطابق قانون، کارگزار موظف می باشد این اطلاعات را به سازمان ارائه دهد:

الف) گزارش­ها و صورت­های مالی سالانه حسابرسی شده و اختصار صورت سالانه فعالیّت کارگزار که حداکثر چهار ماه پس از پایان سال مالی به تأیید حسابرس معتمد بورس رسیده می باشد.

ب) هر گونه تغییر در شرایط اعلام شده به سازمان به مقصود دریافت مجوز.

ج) سایر مدارک و اطلاعات مورد در خواست سازمان و کلیّه گزارش­های مذکور در آیین
نامه­های مصوب در چارچوب قوانین مربوط.

این طریقه تا سال 1357 ادامه داشت و پس از آن تا سال 1370 عملاً بورس به حالت تعلیق در آمده بود. بین سال­های 1370 تا 1375 آمارهای تولید و فروش هر ماهه، پیش­بینی خرید و فروش سالانه و آمار تولید و فروش واقعی سال قبل به عنوان مبنایی جهت قیمت­گذاری و هم چنین اطلاعاتی سودمند برای تصمیم­گیری سرمایه­گذاران تلقی می­گردید.

بورس اوراق بهادار تهران در سال 1376 طبق بخش­نامه­ای علاوه بر اطلاعات پیش گفته،
شرکت­ها را ملزم به ارائه سود هر سهم واقعی سه ماهه و سود هر سهم برآوردی سالانه نمود.

بورس اوراق بهادار تهران در سال 1379، با در نظر داشتن اهمیت گزارش­های مالی میان دوره­ای در تصمیم­گیری بهره گیری کنندگان، به مقصود قانونمند کردن روش گزارش­دهی و افزایش قابلیّت اتکا،
شرکت­ها را ملزم به ارائه اطلاعات میان دوره­ای شش ماهه مطالعه شده در فرم­های استاندارد نمود.

بدیهی می باشد با ارائه اطلاعات در این قالب، ارسال آمار تولید و فروش ماهانه توسط شرکت­ها منتفی شده ارائه اطلاعات در خصوص پیش­بینی سود هر سهم، طبق رویه موجود باقی ماند.

بند چ از ماده 5 آیین نامه افشای اطلاعات شرکت­های پذیرفته شده در بورس در سال 1381 شرکت­ها را مکلّف به ارائه پیش­بینی سود هر سهم در پایان هر سه ماه، حداکثر 20 روز بعد از پایان دوره سه ماهه می باشد.

[1] . Ibid , 400 – 403.

سوالات یا اهداف این پایان نامه :

1 اهداف پژوهش

نظر به این که مدیران، تحلیل­گران و سرمایه­گذاران بیشترین توجه خود را به سود گزارش شده شرکت­ها اختصاص داده­اند به نحوی که از آن برای ارزیابی عملکرد شرکت بهره گیری می­کنند و هم چنین با در نظر داشتن این که تصمیم­گیری در مورد خرید، نگهداری یا فروش سهام برای سرمایه­گذران از اهم امور تلّقی می­گردد و گذشته از دیگر شواهد و اطلاعات، توان پیش­بینی نرخ بازده سهام در اخذ چنین تصمیماتی بسیار تأثیرگذار می­باشد، هدف از این پژوهش مطالعه ارتباط بین خطای پیش­بینی سود هر سهم و بازده غیر عادی سهام شرکت­ها در دو مقطع زمانی می­باشد.

امیدواریم نتایج این پژوهش بتواند به عنوان ابزار و معیاری جهت سنجش اندازه دقت پیش­بینی سود شرکت­ها مورد بهره گیری قرار گیرد و سرمایه­گذران نیز بتوانند تصمیمات بهینه­ای اتخاذ کنند.

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید