ناشتا بودن ۲۰ ساعته می تونه متابولیسم بدن رو پایین بیاره و فرد رو مستعد چاقی کنه.

یه سوال، یه جواب…

سوال: «به دلیل مشکلات کاری و اینکه محل کار و زندگی ام دور از هم هستن، نمی تونم صبح خیلی زود واسه خوردن سحری از خواب بیدار شوم و دوباره تا زمان رفتن به محل کارم بخوابم. به خاطر همین همیشه ماه رمضان یه افطاری سبک می خورم و حدود ساعت ۱۲ شب هم شام مفصلی میل می کنم و می خوابم. می خواستم بدونم این عادت غذایی ضرری واسه من (در طول ماه مبارک یا پس از اون) داره؟»

جواب: نظر من اینه که در ماه مبارک رمضان وعده صبحونه در افطار، وعده ناهار در سحر و وعده شام بعد از افطار، صرف شه تا مشکلی از نظر تغذیه ای در طول این یه ماه و پس از اون ایجاد نشه. از اونجا که ماه رمضان این چند سال گذشته در فصل تابستون بوده وه، اگه قرار باشه از ساعت ۱۲ شب تا زمان افطار چیزی نخورین، یعنی حدود ۲۰ ساعت خودتون رو گرسنه و تشنه نگه دارین و ناشتا بودن ۲۰ ساعته می تونه متابولیسم بدن رو پایین بیاره و فرد رو مستعد چاقی کنه.

به خاطر همین آدمایی مانند شما بعد از ماه رمضان از دچار شدن به اضافه وزن گله می کنن. از طرف دیگه، خالی موندن معده واسه ۲۰ ساعت می تونه باعث شدید شدن بیماریای گوارشی هم بشه. به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین که غذای سحری می تونه مانند غذای ناهار و البته با مواد پروتئینی کمتری باشه چون متابولیسم گوشت و مواد پروتئینی، نیاز به دفع آب از بدن داره که این می تونه باعث تشنه شدن شما در طول روز شه.

افت قند خون و کمبود آب بدن از دیگر مشکلات روزه دارانیه که سحری نمی خورن. اینجور آدمایی معمولا از ساعتای میانی روز به بعد دیگه تمرکزشون رو از دست میدن، نمی تونن کارای خود رو خوب بکنن، زیادتر از اندازه خسته و عصبی می شن و بعضی وقتا هم نای تکون خوردن ندارن. به خاطر همین تحت هیچ شرایطی نمی تونیم واسه هیچ فردی مجوز روزه بدون سحری صادر کنیم و به بهونه کار یا خستگی بگیم که میشه سحری رو ساعت ۱۲ یا ۱ شب خورد.

اگه شما نمی تونید غذای مفصلی در وعده سحر بخورین، بازم از خواب بیدار شید و خوراکیای مقوی مانند شیر و عسل و خرما، به همراه مقداری نوشیدنی دیگه مانند آب یا آبمیوه طبیعی بخورین. به هر حال خوردن هر نوع سحری از نخوردن اون بهتره.

جمع آوری: گروه هفت گنج

.

منبع : ۷ganj.org